Uczelnia

Nowa Identyfikacja Wizualna SGGW



Koncepcja identyfikacji

 

Wokół nauki o życiu koncentruje się tradycja i charakter Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, a anglojęzyczna nazwa uczelni brzmi Warsaw University of Life Sciences. Dlatego życie stało się główną inspiracją nowej identyfikacji wizualnej Uczelni, a odświeżony tradycyjny symbol Uczelni został podstawowym elementem znaku SGGW.

Życie opiera się na komórkach, których budulcem są białka i związki organiczne. Podobnie zbudowana jest identyfikacja wizualna Uczelni – tworzą ją cząstki elementarne SGGW. Ich kształty, oparte na okręgu, nawiązują do przyrody w skali mikro – kropli wody, cząsteczki, komórki.

„Cząstki elementarne SGGW” pozwalają na budowanie spójnych i oryginalnych kompozycji, ilustracji, animacji. Są elementem autorskiej typografii oraz Symbolu i znaku SGGW.

Życie i przyroda są też punktem wyjścia dla palety kolorystycznej. Podstawowymi kolorami są trzy odcienie zieleni oraz czerwień. Kolory są inspirowane występującymi w naturze barwami. Dodatkowym ważnym elementem składowym identyfikacji jest użycie przejść tonalnych – oddających płynność i zmienność życia i przyrody.

Identyfikacja określa stylistykę ilustracji oraz fotografii stosowanych w komunikacji Uczelni. Wszystkie materiały promocyjne SGGW stworzone są na podstawie dwóch linii komunikacyjnych identyfikacji. Zróżnicowanie języka wizualnego na dwie linie wynika z dwóch grup docelowych: młodzieży, licealistów, studentów oraz naukowców, przedsiębiorców czy polityków.

 

 

 

Cząstki elementarne SGGW to kształty, z których budowane są ilustracje, motywy dekoracyjne, elementy Symbolu. Stanowią podstawę języka wizualnego, którym posługuje się Uczelnia. Ich formy nawiązują do przyrody w skali mikro – kropli wody, cząsteczki, komórki. Stworzone są z wycinków okręgu, nie zawierają linii prostych.

 


Cząstki elementarne w symbolu

 

Dla spójności identyfikacji do symbolu dodane zostały „cząstki elementarne SGGW”. Tworzą one wieniec okalający postać orła oraz elementy graficzne zawarte w środku okręgu.

 

 

 


Znak

 

 

Znak SGGW składa się z symbolu graficznego opartego na historycznym godle Uczelnii oraz z logotypu obejmującego skróconą nazwę Uczelni. 

Symbol wzorowany jest na wersji godła z 1918 roku. Zawiera wizerunek orła z rozpostartymi skrzydłami i gałązkami w szponach, trzy gwiazdki symbolizujące trzy pierwsze wydziały Uczelni oraz wieniec składający się z motywów roślinnych nawiązujących do płodów ziemi – owoców, zbóż, warzyw, dalej "Symbol". 

Wszystkie elementy symbolu poza orłem i logotypem zbudowane są z cząstek elementarnych SGGW. Logotyp zawiera nazwę Uczelni (bez dopisku „w Warszawie”). Występuje w wersji podstawowej polskiej i angielskiej oraz pionowej polskiej i angielskiej, dalej "Logotyp". Symbol i Logotyp mogą być stosowane odrębnie. 

Logotyp skrócony zawiera skróconą nazwę SGGW. Nie ma wersji angielskiej. W materiałach anglojęzycznych posługujących się Logotypem skróconym powinna figurować wersja polska, gdyż skrót „SGGW” jest rozpoznawalną marką.

 

 


Typografia

 

Identyfikacja oparta jest na dwóch krojach pisma.

Krój podstawowy
SGGW Sans to autorska modyfikacja kroju Alergia. Punktory są zbudowane z cząstek elementarnych SGGW. Font jest modyfikacją kroju Alergia autorstwa Mateusza Machalskiego.

SGGW Sans jest podstawowym krojem dziełowym stosowanym w tekstach, na stronach www, w prezentacjach. Tym krojem złożone są logotypy Uczelni.Odmiana SGGW Sans Condensed stosowana jest w drukach technicznych, tabelach, prezentacjach naukowych – w sytuacjach, gdzie należy oszczędzać miejsce.

Krój tytułowy, dekoracyjny
SGGW Mastro to autorska modyfikacja kroju Mastro. Znaki diakrytyczne, punktory oraz inne szczegóły typograficzne są zbudowane z cząstek elementarnych SGGW. SGGW Mastro stosowany jest w tytułach, w hasłach promocyjnych oraz w odświętnych drukach uczelnianych. Krój ten wykorzystany jest również w typografii w symbolu Uczelni.­­

 


Kolorystyka