Uczelnia

Rektor


Rektor
Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
prof. dr hab. Wiesław Bielawski

Wiesław Bielawski urodził się 23 grudnia 1950 r. w Wierobiach (woj. podlaskie). W 1974 r. ukończył studia na Wydziale Rolniczym SGGW. Bezpośrednio po studiach został zatrudniony na stanowisku asystenta w Katedrze Biochemii. Stopień doktora nauk przyrodniczych uzyskał w 1982 r. na podstawie pracy zatytułowanej „Drogi asymilacji  prowadzące do powstania aminokwasów u siewek żyta”, obronionej przed Radą Naukową Instytutu Biologii Roślin. W 1992 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie agronomii – biochemii roślin na podstawie dorobku naukowego i rozprawy „Izoenzymy syntetazy glutaminowej z siewek pszenżyta na przykładzie odmiany Malno”. Trzy lata po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego SGGW. Tytuł profesora nauk rolniczych otrzymał w 2002 r., a stanowisko profesora zwyczajnego w 2008 r.

Pełnione przez prof. W. Bielawskiego funkcje w uczelni to: prorektor ds. rozwoju (2008–2012), prorektor ds. rozwoju – I zastępca rektora (2012–2016) prodziekan Wydziału Rolnictwa i Biologii ds. nauki (2002–2005) i ds. dydaktyki (1999–2003), kierownik Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego w Leśnej Podlaskiej (2000–2002), kierownik Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego w Łowiczu (1999–2002), kierownik Katedry Biochemii (1994–2008).

W dniu 18 marca 2016 r. został wybrany na stanowisko rektora SGGW na kadencję 2016–2020.

Przebieg pracy zawodowej

Bezpośrednio po studiach został zatrudniony na stanowisku asystenta w Katedrze Biochemii, gdzie pracuje do chwili obecnej na stanowisku profesora zwyczajnego.

Zainteresowania naukowe profesora W. Bielawskiego koncentrują się wokół następujących obszarów tematycznych:

  • asymilacja azotu nieorganicznego u roślin zbożowych, ze szczególnym uwzględnieniem właściwości molekularnych enzymów odpowiedzialnych za ten proces;
  • metabolizm 2-oksokwasów i aminokwasów w warunkach stymulujących i hamujących fotooddychanie;
  • funkcje fizjologiczne glutationu oraz właściwości biochemiczne i regulacja aktywności reduktazy glutationowej;
  • mechanizmy biochemiczne warunkujące odporność zbóż na przedżniwne porastanie;
  • enzymy proteolityczne w organach generatywnych i wegetatywnych zbóż oraz w komórkach bakterii glebowych z rodzaju Pseudomonas;
  • fitocystatyny – inhibitory endopeptydaz cysteinowych, ich synteza oraz właściwości molekularne.

Profesor W. Bielawski stworzył oryginalną szkołę naukową biochemii pszenżyta, a jego dorobek uznaje się za najbardziej wszechstronne kompendium (ze znanych z literatury) wiedzy biochemicznej z elementami fizjologii i cytologii dotyczące pszenżyta.

Większość badań naukowych prowadził w ramach grantów własnych, promotorskich, zamawianych i unijnych. Był kierownikiem lub głównym wykonawcą 15 projektów naukowo-badawczych, w tym 11 finansowanych przez KBN, NCN, MNiSW. Uzyskane wyniki publikował w wielu renomowanych czasopismach, indeksowanych przez JCR ( z tzw. Listy Filadelfijskiej), jak Phytochemistry, Planta, Plant Physiology and Biochemistry, Journal of Plant Physiology, Amino Acids, Antonie Van Leeuwenhoek International Journal of General and Molecular Microbiology, Plant Growth Regulation, Plant Molecular Biology Reporter, Biochemical and Biophysical Research Communications, Cereal Chemistry, Folia Microbiologica, Journal of Basic Microbiology, Biologia Plantarum, Acta Pysiologiae Plantarum, Acta Biochimica et Biophysica Sinica, Israeli Journal of Aquaculture-Bamidgeh. Jego dorobek naukowy obejmuje 113 prac, w tym 60 opublikowanych w czasopismach z IF. Wykonał recenzje kilkunastu grantów KBN, ponad 150 recenzji publikacji naukowych oraz kilku dydaktycznych projektów unijnych. Opracował też 15 recenzji prac doktorskich i habilitacyjnych, 3 recenzje dorobku naukowego i dydaktycznego w postępowaniu o nadanie tytułu, 10 recenzji dorobku na stanowisko profesora zwyczajnego i nadzwyczajnego.. Ponadto był promotorem 10 zakończonych przewodów doktorskich, w tym 8 obronionych z wyróżnieniem. Kolejne 2 przewody doktorskie są w trakcie realizacji. Jest współautorem lub współredaktorem 5 skryptów dydaktycznych.

Prowadził wykłady z: biochemii roślin, biochemii zwierząt, biochemii żywności, enzymologii, przemian związków azotowych w glebie i roślinie. W anonimowych ankietach przeprowadzanych wśród studentów wielokrotnie wskazywany jako najlepszy lub jeden z najlepszych wykładowców. W 2003 r. został wyróżniony Nagrodą Edukacyjną Prezydenta m.st. Warszawy w kategorii „Najlepszy nauczyciel akademicki”.

W celu podwyższenia kwalifikacji naukowych i dydaktycznych odbył krajowe i zagraniczne staże naukowe, m.in. roczny staż na Wydziale Biologii Uniwersytetu Carleton w Ottawie, 3-miesięczny w Instytucie Biochemii Akademii Nauk w Moskwie, kilkutygodniowy w Federalnym Centrum Badań nad Zbożami i Ziemniakami w Detmolt (Niemcy) oraz 8-miesięczny w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie koło Błonia.

Działalność na rzecz uczelni i społeczności uczelnianej

Pełniąc w latach 2008–2016 (dwie kadencje) funkcję prorektora ds. rozwoju – I zastępcy rektora był odpowiedzialny za: gospodarkę finansową, inwestycje i remonty, gospodarowanie nieruchomościami, informatyzację, fundusze strukturalne UE (2008–2013), służbę zdrowia, współpracę ze związkami zawodowymi, bezpieczeństwo i higienę pracy oraz za przygotowania do obchodów jubileuszu 200-lecia kształcenia rolniczego na ziemiach polskich.

Profesor W. Bielawski pełnił też funkcję rzecznika dyscyplinarnego przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2002–2005), był członkiem Komitetu ds. Przedsiębiorczości Akademickiej Polskiej Izby Gospodarczej Zaawansowanych Technologii (od 2013 r.), gdzie podejmowanych jest wiele działań promujących przedsiębiorczość akademicką oraz osiągnięcia akademickie przedsiębiorstw typu start-up, spin-off i spin-out.

Będąc członkiem Komitetu Monitorującego Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 podejmuje wiele cennych inicjatyw związanych z ułatwianiem transferu wiedzy i innowacji w rolnictwie, leśnictwie i na obszarach wiejskich.

Do kolejnych istotnych działań prof. W. Bielawskiego należy zaliczyć: członkostwo w Radzie Programowej czasopisma Acta Physiologiae Plantarum (2004–2008), przewodniczenie Rektorskiej Komisji Programowej ds. Kierunku Biologia (1999–2003), członkostwo w Polskim Towarzystwie Biochemicznym (od 1992 r.) i Polskim Towarzystwie Botanicznym (od 2000 r.).

4 czerwca 2016 r. podczas posiedzenia zgromadzenia sprawozdawczo-wyborczego Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP) został wybrany na wiceprzewodniczącego KRASP na kadencję 2016–2020.

Nagrody i odznaczenia

Za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne został odznaczony: Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką Honorową „Zasłużony dla Rolnictwa”, medalem „Zasłużony dla Powiatu Bialskiego”, Złotą Odznaką Honorową „Za Zasługi dla SGGW”, Medalem XXX-lecia Solidarności, oraz uzyskał nagrodę Ministra Edukacji Narodowej i wiele nagród I stopnia JM Rektora SGGW.