Inżynieria ekologiczna
REKRUTACJA
STUDIA I STOPNIA
STACJONARNE (S)
limit przyjęć – 90
kwalifikacja – biologia lub chemia lub matematyka
początek zajęć – semestr zimowy
czas trwania studiów – 3,5 roku / 7 semestrów
uzyskany tytuł – inżynier
CHARAKTERYSTYKA
inżynieria ekologiczna jest unikatowym kierunkiem międzydyscyplinarnym, łączącym wiedzę nauk: biologicznych, nauk o Ziemi, rolniczych, leśnych i technicznych, rozumiane jako „zarządzanie naturą”; definiowana jest jako planowanie rozwoju społeczeństw w ich naturalnym środowisku, w celu osiągnięcia korzyści zarówno dla społeczeństwa jak i środowiska
ELEMENTY PROGRAMU STUDIÓW
botanika, ekologia, genetyka ekologiczna, technologie informatyczne, ekofizjologia, klimatologia, hydrologia, biochemia ekologiczna, chemia środowiska, ekotoksykologia, agroinżynieria, matematyka ze statystyką, inżynieria środowiska, ochrona i monitoring środowiska, zarządzanie środowiskiem, prawo w ochronie środowiska.
SYLWETKA ABSOLWENTA
absolwenci posiadają interdyscyplinarną wiedzę przyrodniczą oraz podstawową w zakresie kształtowania i ochrony środowiska, produkcji leśnej i rolniczej oraz problematyki inżynierskiej związanej ze środowiskiem przyrodniczym; posiadają umiejętności oceny stanu środowiska i skutków zmian spowodowanych: użytkowaniem środowiska, zmianami klimatu, inwestycjami infrastrukturalnymi i przemysłowymi, gospodarką leśną i rolniczą; posiadają umiejętność określania odporności środowiska w odniesieniu do różnych form użytkowania powierzchni ziemi, sposobów gospodarowania i proekologicznych technologii w kształtowaniu środowiska
PERSPEKTYWY ZAWODOWE
absolwenci znajdą zatrudnienie w instytucjach związanych ze środowiskiem: administracji rządowej i samorządowej na wszystkich szczeblach, instytutach naukowych Parkach Narodowych i Krajobrazowych, w organach inspekcji ochrony środowiska i organizacjach pozarządowych; na rynku istnieje dużo firm poszukujących specjalistów łączących wiedzę przyrodniczą i techniczną, zajmujących się monitorowaniem stanu środowiska, poszukiwaniem i wykorzystaniem źródeł energii odnawialnej, zapobieganiem negatywnym zmianom klimatu i zarządzaniem agroekosytemami, zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, utylizacją i wykorzystaniem odpadów
