Inżynieria ekologiczna


Inżynieria Ekologiczna jest kierunkiem interdyscyplinarnym łączącym wiedzę i umiejętności kierunków: rolnictwo, ochrona środowiska; łączy także elementy studiów technicznych i przyrodniczych w unikalny sposób; inżynieria ekologiczna kształci studentów znających podstawy produkcji rolniczej, umiejących zastosować w praktyce zasady odtwarzania i odpowiedniego kształtowania ekosystemów w ochronie środowiska i produkcji rolniczej oraz umiejących maksymalizować produkcję rolniczą w zrównoważony sposób oraz zagwarantować wysoki poziom usług świadczących przez środowisko mieszkańcom wsi.

Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Inżynieria Ekologiczna rozumie podstawowe zjawiska i procesy przyrodnicze, z uwzględnieniem czynników antropogennych, praktyki rolniczej i leśnej, w połączeniu z elementami nauk technicznych. Posiada podstawową wiedzę z zakresu matematyki, fizyki i chemii, niezbędną dla zrozumienia zjawisk i procesów przyrodniczych oraz zastosowania jej w zadaniach inżynierskich w dziedzinie inżynierii ekologicznej. Ponadto dysponuje szeroką wiedzą dotyczącą najważniejszych problemów z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla inżynierii ekologicznej oraz zna ich powiązania z innymi dyscyplinami przyrodniczymi i rolniczymi, leśnymi i naukami technicznymi. Zna podstawowe metody statystyczne do analiz zjawisk i procesów zachodzących w środowisku, technikach i technologiach środowiskowych. Absolwent wykazuje podstawową znajomość podstaw prawnych niezbędnych w dziedzinie inżynieria ekologiczna oraz zna podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy wraz z ergonomią. Dodatkowo posiada podstawową wiedzę na temat najważniejszych współczesnych globalnych problemów: zachowania bioróżnorodności, ocieplania klimatu, zrównoważonego rozwoju, produkcji żywności, braku wody. Zna podstawowe regulacje prawne i ekonomiczne w działalności gospodarczej, edukacyjnej i badawczej oraz w zarządzaniu środowiskiem.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi posługiwać się metodami matematycznymi w naukach przyrodniczych, technikach i technologiach ochrony środowiska, potrafi opisać matematycznie zjawiska i procesy fizyczne i chemiczne w środowisku. Posiada umiejętność projektowania eksperymentów, przeprowadzania analizy statystycznej oraz krytycznej oceny wiarygodności wyników. Stosuje podstawowe techniki i narzędzia badawcze w zakresie nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla inżynierii ekologicznej. Jest w stanie przygotować prezentację i plakat oraz wystąpienie ustne dotyczące zagadnień szczegółowych i ogólnych z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla inżynierii ekologicznej. Umie przygotować dobrze udokumentowane opracowanie z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla inżynierii ekologicznej. Ma umiejętności językowe w tym zakresie zgodnie z wymaganiami określonymi dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Wykazuje umiejętność poprawnego wnioskowania na podstawie danych pochodzących z różnych dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla inżynierii ekologicznej i pokrewnych nauk przyrodniczych, rolniczo-leśnych i technicznych. Absolwent wykorzystuje język naukowy w podejmowanych dyskursach ze specjalistami inżynierii ekologicznej i pokrewnych nauk przyrodniczych, rolniczo-leśnych i technicznych. Potrafi zdobywać informacje korzystając z Internetu i uczyć się samodzielnie w sposób ukierunkowany. Jest w stanie przygotowywać założenia do projektów inwestycyjnych i ocenić oddziaływania związane ze środowiskiem. Przeprowadza obserwacje terenowe oraz wykonuje w terenie lub laboratorium proste pomiary fizyczne, biologiczne i chemiczne. Wykonuje zlecone proste zadania badawcze lub ekspertyzy pod kierunkiem opiekuna naukowego.

Absolwenci kierunku inżynieria ekologiczna posiadają interdyscyplinarną wiedzę przyrodniczą oraz podstawową w zakresie kształtowania i ochrony środowiska, produkcji leśnej i rolniczej oraz problematyki inżynierskiej związanej ze środowiskiem przyrodniczym. Ponadto posiadają umiejętności oceny stanu środowiska i skutków zmian spowodowanych użytkowaniem środowiska, zmianami klimatu, inwestycjami infrastrukturalnymi i przemysłowymi oraz gospodarką leśną i rolniczą. Potrafią określić odporności środowiska w odniesieniu do rożnych form użytkowania powierzchni ziemi, sposobów gospodarowania i proekologicznych technologii w kształtowaniu środowiska.

Perspektywy zawodowe

Absolwenci znajdą zatrudnienie w instytucjach związanych ze środowiskiem: administracji rządowej i samorządowej na wszystkich szczeblach, instytutach naukowych parkach narodowych i krajobrazowych, w organach inspekcji ochrony środowiska i organizacjach pozarządowych; na rynku istnieje dużo firm poszukujących specjalistów łączących wiedzę przyrodniczą i techniczną, zajmujących się monitorowaniem stanu środowiska, poszukiwaniem i wykorzystaniem źródeł energii odnawialnej, zapobieganiem negatywnym zmianom klimatu i zarządzaniem agroekosytemami, zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, utylizacją i wykorzystaniem odpadów.

Wykaz zajmowanych stanowisk i miejsc pracy - przykładowe i potencjalne stanowiska pracy, do których objęcia jest przygotowany absolwent:

  • administracji rządowej i samorządowej np. Ministerstwo Środowiska, Starostwach Powiatowych w Wydziałach Ochrony Środowiska, Generalnej lub Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, Urzędach Miejskich w Inspektoratach Ochrony Środowiska;
  • parkach narodowych i krajobrazowych;
  • firmach zajmujących się utylizacją i wykorzystaniem odpadów;
  • firmach zajmujących się poszukiwaniem i wykorzystaniem źródeł energii odnawialnej;
  • instytutach resortowych i branżowych.