Pracownicy

Wiesław Walkiewicz


dr hab.

Wiesław Walkiewicz

Wydział Nauk Społecznych

Katedra Socjologii

+48 22 59 348 00



Wiesław Walkiewicz (1949), historyk i politolog (ukończył też filologię słowiańską), stypendysta PAN i Centralnego Archiwum Państwowego w Rzymie, doktoryzował się w Uniwersytecie Warszawskim (1978), tam też (na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych) uzyskał (1989) habilitację, specjalizując się w międzynarodowych stosunkach politycznych. Gastdozent w Christian Albrecht Universität w Kilonii , wykładowca w Instytucie Caetana Feldera w Wiedniu, visiting professor w Monash University of Melbourne, Uniwersytecie Zagrzebskim. Pochylał się nad dziejami Wielkiej Wojny na Bałkanach, kwestią przynależności państwowej Istrii i Przymorza Słoweńskiego w postanowieniach Paryskiej Konferencji Pokojowej, koncepcjami polskiej polityki zagranicznej 1918-1939. W polu jego dociekań mieszczą się relacje bułgarsko-jugosłowiańskie w okresie sporu KPJ z WKP(b), suwerenność Czarnogóry, kwestia bośniacka w kontekście Układu z Dayton.

Między grudniem 1990 a październikiem 1997 w służbie dyplomatycznej: Konsul Generalny w Słowenii i Chorwacji, Minister Pełnomocny Ambasady RP w Zagrzebiu, Ambasador Pełnomocny i nadzwyczajny w Republice Chorwacji (1993-1997). Kierownik Katedry w WSP TWP w Warszawie , założyciel i szef (do 2016 r.) Zakladu Socjologii Polityki i Stosunków Międzynarodowych na Wydziale Nauk Społecznych SGGW w Warszawie. Od czterech kadencji w składzie Senatu SGGW, członek Komisji Współpracy Międzynarodowej. Autor m.in. monografii Rzeczpospolita podług projektów międzywojennych (1997), Jugosławia. Byt wspólny i rozpad (2000), Polska na drodze do Unii Europejskiej (2001), Eko-unijna pozycja Polski (2003), Jugosławia. Państwa sukcesyjne (2009).

Publikacje

  1. Syntezę dociekań ostatniego ćwiercwiecza Bałkany Słowiańskie. Aspiracje ̶ Uwikłania ̶ Sprzeczności (2015), wróżniono nagrodą główną w konkursie im. Prof. Jerzego Skowronkaw Warszawie oraz dostrzeżono w finale konkursu im. Prof. H. Wereszy

  2. Publikacje m.in. w Austrii, Niemczech, Chorwacji, wcześniej SFRJ, liczne studia i ekspertyzy ze szczególnym uwzględnieniem Chorwacji. Przewodniczący Rady Koordynacyjnej Centrum Naukowo-Badawczego Bałkany na przełomie XX/XXI przy Uniwersytecie Łódzkim .