Prorektor ds. Rozwoju 

prof. dr hab. Wiesław Bielawski

Urodził się 23.12.1950 r. w Wierobiach (woj. podlaskie). W 1974 r. ukończył studia na Wydziale Rolniczym SGGW uzyskując dyplom magistra inżyniera rolnictwa. Bezpośrednio po studiach został zatrudniony na stanowisku asystenta w Katedrze Biochemii, gdzie pracuje do chwili obecnej. Stopień doktora nauk przyrodniczych uzyskał w 1982 r. za pracę „Drogi asymilacji NH4+ prowadzące do powstania aminokwasów u siewek żyta” obronioną przed Radą Naukową Instytutu Biologii Roślin. W 1992 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie agronomii – biochemii roślin na podstawie rozprawy „Izoenzymy syntetazy glutaminowej z siewek pszenżyta na przykładzie odmiany Malno”. Tytuł profesora nauk rolniczych otrzymał w 2002 r., a stanowisko profesora zwyczajnego w 2008 r.

Pracując w SGGW pełnił funkcje: kierownika Katedry Biochemii (1994–2008), kierownika Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego w Łowiczu (1999–2002), prodziekana ds. dydaktyki (1999–2002), kierownika Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego w Leśnej Podlaskiej (2000–2002), prodziekana ds. nauki (2002–2005), kierownika stacjonarnych studiów doktoranckich (2005–2009). Był rzecznikiem Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego, członkiem Rady Programowej „Acta Physiologiae Plantarum” oraz kilku towarzystw naukowych.

W celu podwyższenia kwalifikacji naukowych i dydaktycznych odbył krajowe i zagraniczne staże naukowe, m.in. na Wydziale Biologii Uniwersytetu Carleton w Ottawie, Akademii Rolniczej im. Timiriazewa w Moskwie, Instytucie Biochemii Akademii Nauk ZSRR w Moskwie, Federalnym Centrum Badań nad Zbożami i Ziemniakami w Detmold oraz w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie.

Jego łączny dorobek naukowy obejmuje 92 prace, w tym 42 opublikowane w czasopismach o zasięgu międzynarodowym z tzw. listy filadelfijskiej. Tematyka tych prac dotyczyła: asymilacji azotu nieorganicznego u roślin, przemian 2-oksokwasów i aminokwasów w warunkach stymulujących i hamujących fotooddychanie, funkcji fizjologicznych glutationu, mechanizmów biochemicznych odporności zbóż na porastanie, proteolizy u roślin i bakterii glebowych, endogennych inhibitorów proteinaz cysteinowych – fitocystatyn. Większość badań naukowych prowadził w ramach grantów własnych, promotorskich, zamawianych i unijnych. Był kierownikiem lub głównym wykonawcą 12 projektów naukowo-badawczych, w tym 8 finansowanych przez MNiSW.

Wykonał 11 recenzji prac doktorskich i habilitacyjnych, 2 recenzje dorobku naukowego na tytuł profesora oraz 8 recenzji dorobku na stanowisko profesora nadzwyczajnego i zwyczajnego. Recenzje opracowywał na wnioski rad wydziałów: Rolnictwa i Biologii SGGW, Biologii UAM w Poznaniu, Biologii i Nauk o Ziemi UMCS w Lublinie oraz Biologii Uniwersytetu Wrocławskiego.

Był promotorem 5 zakończonych przewodów doktorskich, 3 kolejne przewody doktorskie są w trakcie realizacji.

Ma również znaczące osiągnięcia dydaktyczne. Prowadzi zajęcia (wykłady, ćwiczenia, seminaria) dla studentów studiów inżynierskich, licencjackich, magisterskich, doktoranckich oraz podyplomowych na własnym wydziale oraz wykłady dla studentów studiów stacjonarnych, wieczorowych i zaocznych Wydziału Nauk o Żywności oraz Wydziału Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji. Wielokrotnie w anonimowych ankietach studenci wskazywali go jako jednego z najlepszych wykładowców. W 2003 r. został wyróżniony Nagrodą Edukacyjną Prezydenta m.st. Warszawy w kategorii „Najlepszy Nauczyciel Akademicki”.

Za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką „Za Zasługi dla SGGW” oraz uzyskał nagrodę Ministra Edukacji Narodowej i wiele nagród JM Rektora SGGW.