Zdzisław Ludkiewicz
Funkcję rektora SGGW pełnił w latach 1925-26.
Urodził się w 1883 r. w Poniewieżu na Litwie. Ukończył studia wyższe na Wydziale Chemii Politechniki w Rydze i w Akademii Rolniczej w Dublanach. Studiował także ekonomię polityczną i ekonomię rolną na Uniwersytecie w Lipsku. W 1918 r. został profesorem nadzwyczajnym w SGGW, a w 1924 – profesora zwyczajnego.
Prowadził aktywną dzialalność społeczną. Był inspektorem kółek rolniczych, sekretarzem Wileńskiego Towarzystwa Rolniczego i redaktorem Tygodnika Rolniczego w Wilnie. W 1915 r. zaczął organizować Towarzystwo Pomocy Rolników Poszkodowanych wskutek działań wojennych.
Na jesieni 1915 r. przedostał się przez front do Warszawy i rozpoczął prace nad programem organizacji przyszłych władz rolnych Państwa Polskiego. Był organizatorem i pierwszym dyrektorem Związku Rewizyjnego Polskich Spółdzielni Rolniczych i Kasy Centralnej Stowarzyszeń Pożyczkowych w Warszawie. W 1917 r. objął stanowisko dyrektora Wydziału Reform Agrarnych Tymczasowej Rady Stanu. Na tym stanowisku przygotowywał organizację przyszłych urzędów ziemskich, założył warszawską Szkołę Mierniczą, zainicjował założenie Państwowego Banku Rolnego, organizował komasację gruntów. W roku 1923/24 objął stanowisko Ministra Reform Rolnych w gabinecie Władysława Grabskiego.
W latach 1920/21 był doradcą agrarnym rządu Litwy Środkowej. Na tym stanowisku opracował szereg ustaw. Za swoją działalność naukową i społeczną został nagrodzony m.in. krzyżem komandorskim Odrodzenia Polski i odznaką Litwy Środkowej.
