SGGW

Aktualności

09
listopada
2017

Obchody Święta Niepodległości w SGGW

Społeczność akademicka Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie obchodziła uroczyście Narodowe Święto Niepodległości. Z tej okazji odbył się Apel Poległych osób związanych z SGGW, którzy oddali swoje życie w obronie suwerenności naszej ojczyzny. Częścią obchodów była także uroczystość poświęcona profesorowi Kazimierzowi Krysiakowi, rektorowi SGGW w latach 1955–1962.

Z inicjatywy Stowarzyszenia Wychowanków SGGW oraz Muzeum SGGW od wielu lat przed Świętem 11 listopada w kampusie uczelni organizowane są obchody ku czci pracowników, studentów i wychowanków, którzy przyczynili się do uzyskania przez nasz kraj niepodległości, często oddając za nią życie. Tegoroczne Obchody Święta Niepodległości w SGGW rozpoczęły się od przypomnienia sylwetki profesora dr. hab. nauk weterynaryjnych Kazimierza Krysiaka, rektora SGGW w latach 1955–1962, zasłużonego naukowca nie tylko dla SGGW, ale także dla Polski. W uroczystości uczestniczyli najbliżsi członkowie Rodziny Profesora Krysiaka. Wspomnienie o rektorze Kazimierzu Krysiaku wygłosiła prof. dr hab. Marta Kupczyńska z Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW. 

Wykłady związane ze Świętem Niepodległości organizowane są w Muzeum SGGW od 2011 roku. Podczas tych spotkań prezentowane są sylwetki Rektorów Uczelni, ze szczególnym podkreśleniem ich postaw patriotycznych. W poprzednich latach wspominani byli miedzy innymi prof. Jan Miklaszewski, prof. Józef Mikółowski-Pomorski, prof. Franciszek Staff, prof. Maria Joanna Radomska, prof. Zbigniew Muszyński.

Po wykładzie uczestnicy spotkania wspólnie śpiewali pieśni patriotyczne z towarzyszeniem Ludowego Zespołu  Artystycznego SGGW „PROMNI”. 

W dalszej części uroczystości pod tablicami upamiętniającymi 453 członków społeczności akademickiej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, którzy oddali życie w latach 1939-1945, odbył się Apel Poległych.

Podczas uroczystości rektor SGGW prof. dr hab. Wiesław Bielawski mówił: "Zgromadziliśmy się dziś, by przywołać pamięć członków naszej społeczności, których odwaga i ofiarność przyczyniła się do wyzwolenia kraju z rąk okupanta. Stojąc przed tablicami z nazwiskami ofiar II wojny światowej, wspominamy wszystkich walecznych synów naszej Uczelni, którzy na przestrzeni wieków oddali życie za wolność i suwerenność ojczyzny. Profesorów i studentów Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, którzy solidarnie stawali ramię w ramię, by bronić ziemi ojców, zlanej krwią pokoleń walczących o jej niepodległość. Historia naszego kraju obfitowała bowiem w chwile tragiczne i krwawe. Nasza autonomia i poczucie narodowej godności były wielokrotnie deptane przez najeźdźców, lecz naród polski za każdym razem podnosił się z kolan, by wymierzać zbrodniarzom sprawiedliwość.

W tych narodowych zrywach zawsze ofiarnie uczestniczyli przedstawiciele naszej Szkoły. Nasi studenci stanęli do walk podczas powstania listopadowego. W powstaniu styczniowym powszechny udział brali studenci Instytutu Politechnicznego i Rolniczo - Leśnego w Puławach, którego kontynuatorką jest SGGW. 

Młodzież walczyła również na frontach I wojny światowej. A ich waleczność potwierdził ówczesny Rektor prof. Tadeusz Miłobędzki, umieszczając w Księdze Pamiątkowej SGGW poniższy wpis:
„Gdym jako rektor dekorował w 1921 p. Barańskiego Orderem Virtuti Militari
w uroczystości wzięło udział 40 kilku kawalerów tego Orderu
oraz z górą dwustu odznaczonych Krzyżem Walecznych.
Na pewno żadna inna szkoła akademicka nie otrzymała procentowo tylu odznaczeń.”

Najkrwawszą ofiarę naród polski złożył jednak podczas II wojny światowej. Po raz kolejny w dziejach musiał bowiem udowodnić, że wolność ojczyzny jest dla niego wartością najcenniejszą, przedkładaną często nad cenę własnego zdrowia i życia. Bohaterscy przedstawiciele naszej społeczności stanęli do nierównej walki z okupantem. Nie tracili jednak ducha i mężnie walczyli na frontach kampanii wrześniowej. Przelewali krew w walkach powstania warszawskiego, podczas którego zginęło blisko sześćdziesięciu przedstawicieli naszej Szkoły. Ginęli w męczarniach więzień lub podczas rozstrzeliwań ulicznych egzekucji. Ponad sześćdziesiąt osób trafiło do hitlerowskich obozów koncentracyjnych. Ponad stu pięćdziesięciu pracowników i wychowanków SGGW padło ofiarą stalinowskiej eksterminacji Polaków. Pamięć o Ich bohaterstwie nie może przeminąć! To bowiem dzięki postawie tych walecznych pokoleń możemy dziś żyć w niepodległym i wolnym państwie, w którym słowa odwaga, patriotyzm i martyrologia już na zawsze będą nosić ślady kul, przelanych łez i wielkiej krzywdy polskiego społeczeństwa. Ale musimy pamiętać także o tych, którzy po stoczonych walkach wracali do zrujnowanych miast i zniszczonych domów. O tych, którzy odbudowywali kraj i codzienną pracą udowadniali, że służyć ojczyźnie można na wiele sposobów. Że patriotyzm to nie tylko heroizm walki wręcz i konieczność sięgania po broń, gdy kraj potrzebuje pomocy. To również praca na rzecz jego stałego rozwoju. To kształcenie młodych pokoleń, by zaszczepiać w nich ciekawość świata i sprawić, by nauka stała się dla nich prawdziwą pasją. To ich wychowywanie, tak by potrzeba wolności, poważanie prawdy i szacunek dla drugiego człowieka były zawsze integralnymi elementami ich życia.

Wśród tych wyjątkowych osób jest wielu profesorów naszej Uczelni, wymienię tylko majora Leszka Żukowskiego - powstańca warszawskiego, prezesa Zarządu Głównego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej czy żołnierza 2 Armii Wojska Polskiego, doktora honoris causa SGGW Stanisława Bergera. Profesorowie ci należą do pokolenia, które dokonaniami swego życia dowiodło, że wolność ojczyzny oraz jej szczęśliwy rozwój są w każdych warunkach wartością nadrzędną."

Władze uczelni, przedstawiciele poszczególnych wydziałów, pracownicy, studenci oraz władze i członkowie Stowarzyszenia Wychowanków SGGW, delegacje związków zawodowych  NSZZ “Solidarność“ SGGW oraz ZNP, a także przedstawiciele Wydziału Nauk Społecznych, który był współorganizatorem uroczystości, złożyli pamiątkowe wieńce i zapalili świece. Oprawę artystyczną uroczystościach zapewnili członkowie Orkiestry Reprezentacyjnej SGGW.

Po Apelu Poległych uczestnicy uroczystości złożyli także kwiaty przed tablicą w centralnej części kampusu uczelni, upamiętniającą wszystkich poległych w wojnach w latach 1918-1945. Społeczność akademicka SGGW dba w ten sposób o zachowanie w pamięci wszystkich studentów i pracowników uczelni, którzy oddali życie za wolność przyszłych pokoleń.