Aktualności

Dla mediów

23
maja
2018

Andrzej Pisula i Czesław Waszkiewicz doktorami honoris causa SGGW

Prof. dr hab. Andrzej Pisula oraz prof. dr hab. inż. Czesław Waszkiewicz zostali uhonorowani tytułami doktoratów honoris causa Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.

Podczas Dni SGGW, 18 maja br. odbyła się uroczystość wręczenia tytułów doktora honoris causa Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego prof. dr. hab. Andrzejowi Pisuli i prof. dr. hab. inż. Czesławowi Waszkiewiczowi. 

"Zwyczajem akademickim, który łączy pokolenia jest tradycja nadawania tytułu doktora honoris causa. Jej historia w naszej Uczelni sięga roku 1929. Senat Akademicki po raz pierwszy nadał wówczas to zaszczytne wyróżnienie rektorowi SGGW profesorowi Józefowi Mikułowskiemu - Pomorskiemu. Na przestrzeni blisko stu lat doktorat honorowy zgodziło się przyjąć 90 wybitnych przedstawicieli świata nauki, autorytetów moralnych i mężów stanu. Dziś do tego szacownego grona dołączy dwóch wybitnych profesorów, współtwórców sukcesu naszej Uczelni, znanych i cenionych propagatorów nauki: profesor Andrzej Pisula i profesor Czesław Waszkiewicz.

Profesor Andrzej Pisula to doświadczony nauczyciel akademicki, znany i ceniony w kraju i na świecie specjalista z zakresu technologii mięsa i jego przetwórstwa, który całe życie zawodowe związał z SGGW...

Pan Profesor Czesław Waszkiewicz to specjalista z zakresu techniki rolniczej, którego zainteresowania naukowe dotyczą teorii i konstrukcji maszyn rolniczych, suszarnictwa płodów rolnych i właściwości fizycznych materiałów ziarnistych. Zawodowo także związany ze Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego." - mówił prof. dr hab. Wiesław Bielawski, Rektor SGGW podczas uroczystego posiedzenia Senatu podczas którego wręczono tytuły doktorów honoris causa.

 

Podczas piątkowej uroczystości zostały wręczone honorowe wyróżnienia, będące podziękowaniem za dokonania i zaangażowanie w działania na rzecz SGGW. Do grona osób odznaczonych, ustanowionym w 2006 roku, Medalem Instytutu Agronomicznego w Marymoncie dołączyli: profesor Jadwiga Chachułowa, profesor Zofia Starck oraz profesor Leszek Żukowski. Zostali wyróżnieni za wybitne osiągnięcia w zakresie nauk przyrodniczych, a swoje życie zawodowe związali ze Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego. 

W trakcie uroczystości rektor Wiesław Bielawski wręczył Odznaki Honorowe „Za Zasługi dla SGGW" pracownikom uczelni oraz osobom, które w szczególny sposób przyczyniły się były zaangażowane w pracę na rzecz rozwoju Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. 

 

Biogramy doktorów honoris causa SGGW:

Andrzej Pisula urodził się 9 października 1940 roku w Opolu Lubelskim. Liceum im. M. Konopnickiej w Warszawie ukończył w 1957 roku. W 1962 roku uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera, w 1968 roku – stopień naukowy doktora nauk rolniczych, a w 1974 roku stopień doktora habilitowanego nauk technicznych – wszystkie w SGGW, na Wydziale Technologii Rolno-Spożywczej. W 1989 roku uzyskał tytuł profesora, a w 1994 roku został profesorem zwyczajnym. W latach 1962–2011 był zatrudniony w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie na Wydziale Nauk o Żywności (wcześniej Wydział Technologii Rolno-Spożywczej i Wydział Technologii Żywności), przechodząc wszystkie szczeble kariery naukowej – od stanowiska asystenta poczynając, a na stanowisku profesora zwyczajnego kończąc.

Profesor Andrzej Pisula jest znanym i cenionym w kraju oraz na świecie specjalistą z zakresu technologii mięsa. Jego dorobek jest zarówno merytorycznie, jak i liczbowo wyróżniający i obejmuje 320 opracowań, w tym 76 oryginalnych prac twórczych, 7 podręczników i skryptów, 14 monografii, 76 prac przeglądowych i popularnonaukowych, 76 komunikatów naukowych na krajowych i zagranicznych konferencjach i sympozjach, 17 artykułów publicystycznych, 33 prace niepublikowane (projektowe, instrukcje wdrożeniowe i prace zastrzeżone). Wielokrotnie zapraszany był na renomowane kongresy światowe i polskie, na których wygłaszał referaty plenarne.

Tematyka prac badawczych Profesora jest ściśle związana z nauką o żywności, a szczególnie z technologią mięsa i jego przetwórstwem. Główne zagadnienia będące przedmiotem Jego zainteresowania to: zdolność wiązania wody przez mięso, przyczyny występowania mięsa wodnistego (PSE) i określenie jego przydatności technologicznej, przemiany nukleotydów w mięsie w czasie jego przetwarzania, zmiany barwy mięsa wywołane przechowywaniem i przetwarzaniem, wpływ dodatków funkcjonalnych na jakość przetworów mięsnych, przydatność technologiczna mięsa odzyskanego mechanicznie, technologia mięsa bez poubojowego wychładzania („mięsa ciepłego”) oraz utylizacja odpadów przemysłu mięsnego.

Profesor wyróżnia się bardzo dużą i udokumentowaną aktywnością w zakresie tworzenia, organizacji i zarządzania zespołami badawczymi. Angażował i nadal angażuje się w tworzenie interdyscyplinarnych zespołów badawczych na macierzystym Wydziale i w SGGW, w skali kraju, w obszarze międzynarodowym, często z udziałem podmiotów otoczenia gospodarczego.

Był promotorem 84 prac magisterskich, 38 prac inżynierskich oraz 8 prac doktorskich, recenzentem 11 prac doktorskich, 7 prac habilitacyjnych oraz 12 wniosków o nadanie tytułu profesora. Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że prace magisterskie i doktorskie, wykonywane pod Jego promotorstwem, w większości przypadków miały znaczenie praktyczne i były upowszechnianie w zakładach przemysłu mięsnego.

Profesor może poszczycić się bardzo bogatą działalnością organizacyjną w SGGW i poza nią. W Uczelni pełnił funkcje: kierownika Zakładu Technologii Mięsa, kierownika Katedry Produktów Białkowych i Tłuszczowych, kierownika Katedry Technologii Żywności Pochodzenia Zwierzęcego, prodziekana i dziekana Wydziału Technologii Żywności oraz prorektora ds. rozwoju SGGW w dwóch kadencjach w okresie 1996–2002.

W czasie pełnienia przez prof. dr. hab. Andrzeja Pisulę funkcji prorektora SGGW rozpoczęto proces restrukturyzacji Uczelni i budowy nowego kampusu. Przy ogromnym zaangażowaniu Profesora przeprowadzono w tym okresie restrukturyzację uczelnianych zakładów doświadczalnych. Sprecyzowano także zadania dydaktyczno-naukowe dla poszczególnych zakładów oraz określono ich programy gospodarcze, co zaowocowało po raz pierwszy od wielu lat uzyskaniem dodatnich wyników finansowych. Przygotowano dokumentację oraz przeprowadzono przetargi sprzedaży kilkudziesięciu działek, głównie na terenie Ursynowa i Wilanowa. Profesjonalne zarządzanie przez prof. dr. hab. Andrzeja Pisulę zasobami finansowymi Uczelni pozwoliło na zgromadzenie znacznych środków na rozbudowę kampusu.

Dzięki staraniom Profesora w krótkim czasie przygotowano program rozwoju Uczelni w zakresie rozbudowy jej kampusu na Ursynowie oraz stopniowego likwidowania działalności dydaktyczno-naukowej na Grochowie, w Brwinowie oraz przy ulicy Rakowieckiej. Pod Jego nadzorem przygotowano dokumentację techniczną i przeprowadzono konkurs architektoniczny na zagospodarowanie terenu ursynowskiego kampusu SGGW, przyjmując zasadę modułowych obiektów z lokalizacją w nich wydziałów o zbliżonym zakresie dydaktycznym i naukowym. Pozwoliło to na optymalne wykorzystanie terenu, z zapewnieniem miejsca na dalszą rozbudowę, oraz znaczne zmniejszenie kosztów projektowania i przyśpieszenie ich realizacji. Profesor ściśle współpracował z architektami w trakcie projektowania budynków dydaktyczno-naukowych i sportowych kampusu. Podczas realizacji inwestycji nadzorował przebieg prac budowlanych oraz wyposażanie poszczególnych obiektów.

O dużym uznaniu wiedzy i umiejętności prof. dr. hab. Andrzeja Pisuli świadczy także Jego 7-letnia praca w Sekretariacie ONZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa w Rzymie. Profesor ściśle współpracował i nadal współpracuje z polskim przemysłem mięsnym. Wyrazem uznania Jego działalności na rzecz praktyki przemysłowej było powierzanie Mu pełnienia licznych funkcji, m.in.: przewodniczącego Komisji Nauki SITSpoż NOT, członka Rady Naukowej przy Ministrze Przemysłu Spożywczego i Skupu, członka Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, przewodniczącego Normalizacyjnej Komisji ds. Mięsa i Przetworów Mięsnych Polskiego Komitetu Normalizacyjnego, przewodniczącego Rady Nadzorczej ANIMEX S.A. oraz członka Rady Nadzorczej TARCZYŃSKI S.A.

Czesław Waszkiewicz urodził się 19 lutego 1944 roku w Szczuczynie. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika w Grajewie podjął studia na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1969 roku uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera mechanika. Na Wydziale Rolniczym SGGW-AR uzyskał stopnie doktora i doktora habilitowanego, a w 1994 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk rolniczych.

Życie zawodowe Profesora Czesława Waszkiewicza jest związane z SGGW, gdzie pracował kolejno na stanowiskach od starszego asystenta do profesora zwyczajnego (od 1998 r.) na obecnym Wydziale Inżynierii Produkcji, a w 2014 roku przeszedł na emeryturę. Pełnił wiele funkcji na Wydziale i Uczelni, m.in. kierownika Katedry Maszyn Rolniczych i Leśnych, prodziekana ds. studenckich i naukowych, dziekana Wydziału, pełnomocnika Rektora i kierownika studiów podyplomowych.

Działalność naukowo-badawcza Profesora koncentrowała się na teorii i konstrukcji maszyn rolniczych, suszarnictwie płodów rolnych i właściwościach fizycznych materiałów ziarnistych.

W zakresie organizacji nauki i dydaktyki Profesor w sposób permanentny doskonalił i tworzył bazę techniczną i infrastrukturalną Katedry. Nawiązał bezpośrednią współpracę z wieloma przedsiębiorstwami branży ciągników i maszyn rolniczych, dzięki czemu wyposażył Katedrę w nowe narzędzia i maszyny rolnicze wykorzystywane w zajęciach dydaktycznych. Utworzył w Katedrze Laboratorium Badawcze, które jako jedyne uczelniane w kraju otrzymało Certyfikat Akredytacji (przyznany przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji) uprawniający do prowadzenia badań ciągników, maszyn i urządzeń rolniczych na znak bezpieczeństwa „B” i następnie CE. Zorganizował kilka laboratoriów do prowadzenia badań naukowych, wykorzystywanych również w dydaktyce.

Najważniejszym osiągnięciem organizacyjnym Profesora jest projekt i realizacja budowy oraz modernizacji infrastruktury Wydziału wraz z architekturą otoczenia, dzięki czemu powstała przyjazna dla społeczności akademickiej przestrzeń na terenie kampusu SGGW.

Profesor legitymuje się bogatym dorobkiem publikacyjnym. Jest autorem lub współautorem 474 publikacji, w tym 184 to oryginalne prace twórcze, a 31 to skrypty, podręczniki i monografie. Cztery podręczniki akademickie zostały wyróżnione nagrodami ministra. Ponadto jest autorem haseł z zakresu techniki rolniczej w „Wielkiej encyklopedii PWN”. Na Jego dorobek naukowy składa się też pięć patentów i wzorów użytkowych. Uczestniczył w ośmiu projektach badawczych, a częścią z nich kierował. Efektem czterech projektów celowych kierowanych przez Profesora było wdrożenie do produkcji czterech maszyn rolniczych nowej generacji, trzy z nich zostały wyróżnione nagrodami ministra. Profesor uczestniczył w realizacji 57 innych prac badawczych, spośród których w 21 był kierownikiem.

Dorobek naukowy Profesora stanowi także 127 prac niepublikowanych (sprawozdania i raporty z badań, ekspertyzy, projekty). Ponadto recenzował 14 rozpraw doktorskich i 3 rozprawy habilitacyjne, 2 wnioski w postępowaniu o nadanie tytułu naukowego profesora, 17 wniosków o zatrudnienie na stanowisku profesora zwyczajnego, nadzwyczajnego i docenta, 19 wniosków o nadanie stopni specjalizacji zawodowej, 124 granty badawcze, celowe i rozwojowe, 25 książek oraz kilkaset artykułów. Jest promotorem siedmiu zakończonych przewodów doktorskich i 77 prac dyplomowych.

Profesor był lub jest członkiem bądź przewodniczącym zespołów wielu organizacji, w tym członkiem Senatu SGGW, przewodniczącym lub członkiem wielu komisji senackich, rektorskich, uczelnianych i wydziałowych, członkiem Rady Naukowej ITP w Falentach, członkiem KTR PAN, ekspertem PKA, redaktorem naczelnym czasopism „Annals of Warsaw University of Life Sciences – SGGW” i „Technika Rolnicza Ogrodnicza Leśna”, członkiem komitetu redakcyjnego czasopisma „Problemy Inżynierii Rolniczej”, członkiem Rady Programowej Wydawnictwa SGGW, przewodniczącym zespołu egzaminacyjnego „Mechanizacja rolnictwa” Międzywojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Stopni Specjalizacji Zawodowej Nauczycieli, rzeczoznawcą MEN, członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, prezesem Towarzystwa Naukowego „Societas Scientiarum Klukoviana et Jablonovianae”, przewodniczącym Rady Muzeum Rolnictwa im. ks. K. Kluka w Ciechanowcu, członkiem Rady Fundacji „Rozwój SGGW” i Rady ds. Muzeum SGGW, członkiem założycielem Towarzystwa Kultury Technicznej, członkiem Rady Krajowej NOT, członkiem ZG SITR, wiceprzewodniczącym Komitetu Technicznego ds. Certyfikacji Wyrobów przy IBMER w Warszawie, przewodniczącym jury konkursu NUMERUS PRIMUS INTER PARES.

Bogaty dorobek i działalność Profesora zostały uhonorowane licznymi odznaczeniami i nagrodami. Wśród nich można wymienić: Złoty Krzyż Zasługi (1991), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1998), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1993), medal Stanisława Staszica (2000), medal „200 lat – od Marymontu do Ursynowa”, Medal Złoty za Długoletnią Służbę, Odznakę Honorową „Za Zasługi dla SGGW”, medal ks. K. Kluka, Odznakę Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, Złotą Odznakę SITR; Srebrną, Złotą i Diamentową Odznakę Honorową NOT, tytuł Złoty Inżynier 2010, Kordelas Leśnika Polskiego, Srebrny Laur Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, Odznakę Honorową „Zasłużony dla Rolnictwa”, Honorową Odznakę Województwa Podlaskiego, Złotą Odznakę ZNP, 3 nagrody MEN, 3 nagrody MRiRW, nagrodę MRiGŻ, 5 nagród ZG SIMP, 3 nagrody ZG SITR, 36 nagród JM Rektora SGGW. Działalność społeczna i dokonania Profesora zostały uhonorowane przez nadanie Mu honorowego obywatelstwa rodzinnego miasta Szczuczyn (2013) oraz miasta, z którym jest związany od początku lat 80. XX wieku – Ciechanowca (2012).